راحت بخواب ای شهر ! آن دیوانه مرده ست
در پیله ی ابریشمش پروانه مرده ست
در تنگ دیگر شور دریا غوطه ور نیست
آن ماهی دلتنگ ، خوشبختانه مرده ست
یک عمر زیر پا لگد کردند او را
اکنون که می گیرند روی شانه مرده ست
گنجشک ها ! از شانه هایم برنخیزید
روزی درختی زیر این ویرانه مرده ست
دیگر نخواهد شد کسی مهمان آتش
آن شمع را خاموش کن ! پروانه مرده ست
فاضل نظری
آدم خلیفه ی تنهای خدا
روی زمین است
امپراطوری که گاهی باید برگردد به
آخرین سلاح اش
(( ... و سلاح او گریه است ))
در گذشت سیف الله داد هنرمند متعهد را به تمامی اهالی فرهنگ و هنر و اصحاب قلم تسلیت می گویم .
یادداشت ابراهیم حاتمی کیا برای سیف الله داد
در دریای بیکرانی روی موج بودم . دریای عشق ؟ یا بحر علوم ؟ - و شب طوفانی بود . ناصر با من بود . من و ناصر لیسانسهای علم و ادبمان زیر بغلمان بود ، گرچه محیط فضل و آداب نبودیم . کشتی کوچک ما ترک برداشته بود . من و ناصر در دریایی که حتی قعرش ناپدید بود ، دستخوش امواج بودیم .
موج بزرگی کشتی مارا به قعر لایتناهی آب فرستاد . ریق رحمت را سر کشیدیم . مسئله ای را کشف نکردیم . زندگی جاوید نیافتیم .
جلال آریان
سرش را بلند کرد . زیر آسمان سرزمینی که اینهمه دوستش داشت ؛ خودش فراموش شده ترین موجودات بود .
وقت حرکت بود . خداحافظ یوسف ، ناصر ، ثریا ، اسماعیل ، درخونگاه ... خداحافظ استاد فصیح ....
برگرفته از کتابهای ( ثریا در اغما و داستان جاوید )
اسماعیل فصیح تولد دوم اسفند 1313 – فوت تابستان 1388
روحش شاد و یادش گرامی باد
لطفا روی عکس کلیک کنید !!
به کجا چنین شتابان ؟
گون از نسیم پرسید
دل من گرفته زینجا
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان ؟
همه آرزویم اما
چه کنم که بسته پایم
به کجا چنین شتابان ؟
به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم
سفرت به خیر ! اما تو دوستی خدا را
چو ازین کویر وحشت به سلامتی گذشتی
به شکوفه ها به باران
برسان سلام ما را
سفر به خیر استاد شفیعی کدکنی
حنجره های آسمانی ؛ اثر ملی : همه از خداییم ، به سوی خدا برویم ...
ربَّنا
مناجات مثنوی افشاری
